به امید وصال

عزیزم دختر نازنیم تنها امید مامان بازم اشکام بند نمیاد کی امتحان من و تو تموم میشه این روزا کی تموم میشه بخدا صبرم تموم شده صبح با مامان بزرگ حرف زدم خبرهایی که داد حالم و بیشتر بدتر کرد شنیدم خاله آشنا پیدا کرده با مدیرت حرف زده از بی کفایتی بابات گفتن از اینکه نمیتونه خوب بهت برسه موهات و دو بار از ته زدن اینقدر خارش داشته زخم شده خدا به معصومیت و دل پاکت و مادری من رحم کنه شر اون پدر ناپدر رو از سرمون کم کنه فدای تو دختر گلم بشم شرمنده م که به این دنیا آوردمت منو ببخش نازنینم

به امید وصال...

با نام و یاد خدای نیکی ها بعد از هفت ماه دوری از تو دختر نازنینم پاره تنم و تنها امید من این وبلاگ رو شروع کردم و میخوام هر روز از دلتنگی هام برات اینجا بنویسم به امید اینکه به زودی از خاطرات مشترک باهم بودنمون اینجا بنویسم. عزیزم امروز دقیقا هفت ماهه ازت جدا شدم هر صبح که چشمامو باز میکنم تو در ذهنمی و لحظه ای نیست که فراموشت کنم یادمه مامانم همیشه میگفت سگ بشی اما مادر نشی من چند ماهه به این حرف رسیدم از بس عکساتو تو گوشی نگاه کردم خسته شدم آرزوی قلبیم اینه به زودی به جای عکسات دستای قشنگ و نازت تو دستم باشه و موهای فرفری خوشگلتو شونه بزنم آرزو میکنم ای به امید وصال...

سلام دختر قشنگم عشق مامان امیدم زندگی ام و همه داراییم عزیزم از صبح دوباره بیقرارم گریه امانمو بریده عشق مامان میدونم این امتحان الهی ه و باید تحمل کنیم ولی بعضی وقتها واقعا کم میارم پارسال همین موقع کلی باهم شمع روشن کردیم آرزو میکنم بازم همین تجربه ها رو تکرار کنیم. عزیزکم دلم داره میترکه بعضی وقتها با گریه هم آروم نمیشم ولی میدونم خدا دستای منو خالی نمیداره میدونم پاداش صبر و توکلم به خدای بی همتا رو به زودی میگیرم به امید آن روز

به امید وصال...